- 716 -
De neocommunistische regering en haar neocommunistische media hadden hierbij voortdurend getracht de afkomst van elke misdadiger te verdoezelen ingeval het om een moslim ging. Vele Vlamingen begonnen dit verdacht te vinden. henryEC kocht een Koran om de voedingsbodem van dat misdadig gedrag opnieuw te doorgronden. ‘Opnieuw’, omdat hij de reden al kende vanuit zijn atheneumlessen. En opnieuw stelde hij vast dat vele imams en dus ook vele moslims er geen rekening mee hielden dat de Koran 14 eeuwen geleden werd geschreven en dus het resultaat was van een tijd waarin de omstandigheden gans anders waren. Ook constateerde hij dat er onder de immigranten veel te veel moslims waren die van geen inburgering in Vlaanderen wilden weten. En dat gold ook voor de andere Europese landen. Waarom zouden ze? Zo dachten ze. Integendeel zelfs: als ze een woning of een winkel verwierven, dan bezagen zij die stante pede als een verlengstuk van hun land van herkomst. En daar golden dus de Vlaamse en Belgische wetten niet! Daarbinnen mocht men dus roken, gruwelijk schapen offeren, gruwelijke besnijdenissen uitvoeren… en noem maar op. De immigranten van de vorige eeuw integendeel waren Europeanen geweest met een christelijke achtergrond en een zelfde cultuur, die werk kwamen zoeken en zich hadden willen aanpassen in hun nieuw land. Maar nu was dat helemaal anders. Deze immigranten zochten geen werk. Bij lange na niet. Zij kwamen uit het oosten en uit het zuiden, uit Azië en uit Afrika. En niet zoals in de vorige eeuw om te werken. Neen. Waarom dan? Om te kunnen profiteren van het ‘rijke Europa’. En daarom kwamen ze met duizenden, met tienduizenden, ja, met vele tienduizenden. Eén groep van hen kwam weliswaar omdat soortgenoten een beetje te graag in hun land oorlogje voerden. Waarom die dan niet uitweek naar een buurland, zoals vele Vlamingen hadden gedaan in de Eerste Wereldoorlog die naar Nederland waren gevlucht? Zijt ge niet wijs? Daar viel toch niets te rapen, man! Een andere groep kwam naar Europa omdat ze geld aan mensensmokkelaars had betaald. Die hadden verteld dat in het ‘rijke Europa’ veel geld zomaar te rapen viel. En uiteraard waren deze beide groepen achteraf bereid om de neocommunisten in Vlaanderen en in Europa hun dank te betuigen bij de volgende verkiezingen. Kwestie van een wederdienst te bewijzen, nietwaar? Aan zo’n rampzalig systeem moest iemand paal en perk stellen. Met blijdschap merkte de 85-jarige henry dan ook dat de Nieuw-Vlaamse Alliantie hiervoor tijdig aan het bewind was gekomen. De N-VA benoemde meteen henry’s stadsgenote Anneleen Van Bossuyt tot Minister van Asiel, Migratie, Maatschappelijke Integratie en Grootstedelijk Beleid. Het werd zelfs een dubbele blijdschap voor henry. Want hij had het kort voordien meegemaakt hoe de onstandvastige Gentse burgemeester haar de grootst mogelijke belediging voor een politica in de schoenen had geschoven. Eerst was hij op het stadhuis met haar tot een akkoord gekomen om samen de volgende legislatuur in te gaan, om vervolgens bij het opengaan van de deur meteen zijn kar te keren en Anneleen publiekelijk voor schut te zetten. Hiermee maakte hij haar bewust bespottelijk. De reden? Hij ‘bezweek’ – bij het opengaan van die deur – voor het boegeroep van een meute van een tiental neocommunisten, geleid door een schijnheilig grinnikende moslima. henryEC was zodanig geschandaliseerd dat in zijn geboortestad zoiets kon, ja, hij was zó geschokt dat Anneleen zó werd vernederd, dat hij meteen een e-mail naar haar stuurde met volgende tekst: “En een grote proficiat, Anneleen, want we hebben je correcte houding op tv tegenover die schijnheilige "Groene" vrouw ten zeerste bewonderd, nadat die op een slinkse manier met haar onbeschofte, groene meute een veel te labiele burgemeester heeft doen wankelen. Je hebt een zeeslag verloren, maar nog niet de oorlog! 't Staat in de sterren geschreven, geloof me. Volgende keer zal het je wel lukken. Nie pleuje, gelijk bij de Zeemacht, zo ken ik je 😉.“ Hierop kreeg henry van haar een warm antwoord. En nog beter was dat Bart De Wever van het incident uiteraard ook op de hoogte kwam en meteen besloot om Anneleen tot minister te bevorderen. Ze wist inderdaad van aanpakken en ze kende haar politieke mogelijkheden, wat nodig was om een door de immigranten ontwricht en gedestabiliseerd Vlaanderen en Wallonië te herstellen.
	Anneleen Van Bossuyt Minister van Asiel en Migratie en Fractieleider N-VA Gent