- 720 -

Een opleiding om de strategie van een groep – neem nu de Groenen – te doorzien, kan zeer nuttig zijn.

Want wie waren de ‘Groenen’ eigenlijk wel? De politieke partij ‘Groen’ werd in België opgericht in 1979, weliswaar onder een andere naam. Haar doel: ze wilde onze planeet-de-aarde beschermen. Dat beweerde ze toch. Precies alsof die ‘Groenen’ de enigen waren die zoiets nastreefden… ’t Begon dus al met een vals kuddegedrag. En het verergerde zelfs nog. Immers, in die periode begonnen enorm veel Vlamingen te stemmen op de eerste ontstane échte Vlaamse politieke partij – het ‘Vlaams Blok’ ofte het ‘Vlaams Belang’ – en Groen kreeg daardoor schrik voor zijn eigen zetelpostjes en stelde onder leiding van Jos Geysels in februari 1989 voor om ‘een cordon sanitaire’ uit te spreken tegen deze Vlaamse partij. De traditionele politieke partijen zagen daar natuurlijk ook iets in zitten en zo werd het VB totaal geïsoleerd. Alzo werden in de volgende verkiezingen enorm veel Vlamingen telkens en telkens opnieuw buitenspel gezet. De Walen hielpen natuurlijk ook mee om dit cordon sanitaire in stand te houden. Geen enkele partij wilde dus met het VB samenwerken. Met enorm veel Vlamingen werd dus geen rekening gehouden. Van democratie gesproken, nietwaar Groen? En ondertussen gingen de Groenen ons beschermen, onze planeet, onze portemonnee, onze gezondheid… Maar na enkele jaren werden hun werkelijke bedoelingen duidelijk, of zoals we zeggen: de aap kwam uit de mouw. In dit geval: de groene aap kwam uit de mouw. En het was een groene aap met vier grijpgrage handen! Ja, een militaire opleiding om een strategie te doorzien, kan zeer nuttig zijn. In dit geval was bij de Groenen ‘afpakken’ de boodschap. Zoals bij de echte communisten, maar dan via een omwegje, gesteund op voordien door hen gebrouwen wetteksten. Want eerst kropen ze in het parlement en brouwden er doelgerichte wetteksten. Wetteksten waarmee ze nadien ongestraft de mensen hun eigendommen konden afpakken. En naar wat grepen die grijpgrage groene handen dan zoal? Dat zullen we hierna even uit de doeken doen. Spijtig dat tegen die tijd al veel te veel kwaad was geschied door die vier grijpgrage handen: de grootste slachtoffers waren de oude mensen, de boeren, de automobilisten en de middenstanders.

		de eerste groene grijpgrage hand
Hiervan werden voornamelijk de oude mensen de dupe, van hen werd de woonst afgepakt met als eigenlijk doel: hun bouwgrond.
Onderzoek in 2023 naar de uitstoot van CO2 in de wereld bevestigde dat 31% door China gebeurde, 14% door USA, 8% door EU, waarvan slechts 0,3% door België. Desondanks richtte Groen “groenzones” in waardoor onteigeningen werden gedaan.	In januari 2024 gebruikte Groen in het neocommunistische Gent subsidies om “doorstroom-woningen” in te richten om “kwetsbare” mensen een woning te verschaffen. De lezer mag nu tien keer raden wie die kwetsbare mensen waren en van wie dat geld kwam voor die subsidies.					De Groenen wilden in september 2025 het ontslag van de katholieke burgemeester Pieter De Crem omdat hij volgens hen een racist was, omdat hij de vreemdelingen langer liet wachten dan het eigenvolk om een woning te krijgen. Na bijna 30 jaar burgemeesterschap van Aalter trad De Crem diep ontgoocheld af.			Het onveiligheidsgevoel door de maatregelen van Groen verhoogde nog meer bij de meeste Vlamingen, voornamelijk bij oude mensen en vrouwen, zelfs bij hen die het openlijk niet zo direct wilden toegeven.
	Door ondoordachte wegenwerken konden de mensen niet meer tot aan hun woning geraken. Maar waren die werkelijk zo ondoordacht? Of gebeurde dit opzettelijk?						Door een mededeling van december 2025 werden de Gentenaars ingelicht dat de Groene gemeenteraad de “seniorenhuisjes” had afgepakt van de senioren.
Terwijl het eigenvolk onvoldoende woonsten had, ontdekte henry in juni 2025 dat een immigrant-moslim, die nog maar pas naar Vlaanderen was geïmmigreerd, een prachtige woonst kon huren voor 1.500 euro. Hoe kon zoiets en vanwaar haalde die ‘sukkelaar’ dat geld?		Vlamingen van het eigenvolk vonden geen of met moeite nog een betaalbaar dak boven het hoofd.
		De in de EU uitgestorven vreemde ziektes – zoals schurft en dies meer – kwamen weer terug.	Asielzoekers kregen steun voor alles; het eigenvolk, daar was geen geld voor, geen steun.		Terwijl het eigenvolk in Vlaanderen voortdurend aangeklaagd werd wegens discriminatie, ontstonden er winkelketens en winkels die enkel maar vreemdelingen in dienst namen. Daarover werd niks gezegd.			Op 4 december 2023 vond een immigrant-moslim, uitbater van een tapijtwinkel, dat het huis van zijn klant onbewoonbaar moest verklaard worden omdat de hond van die klant door ziekte en dus ongewild in huis het tapijt bevuild had. Getuigen van die uitgesproken mening beeldden zich angstvallig in wat er in de toekomst niet allemaal kon gebeuren als zulke personen uit een andere cultuur in België belangrijke, beslissende functies gingen innemen, zoals bijvoorbeeld aan het hoofd van een gerelateerde stadsdienst.
De linkse overheid – met andere woorden: de neocommunisten – van België en Europa zat meer in met de immigranten dan met het eigenvolk.								Inwoners beklaagden zich over de vele sluikstortingen op hun straat, maar niemand durfde uit schrik de daders aanwijzen…
Met tv-series zoals “Ik vertrek” werden de Vlamingen-van-oorsprong aangespoord om naar het buitenland te vertrekken. Zelfs op internet werd ze het pensioenleven in het buitenland als een ideaal voorgesteld. Het was niet moeilijk om in te zien waarom de neocommunisten zulke ideeën promootten. En als het eigenvolk dan sprak van “omvolking” en “remigratie” werd dit door de neocommunisten als racistische taal omschreven en mochten deze woorden zelfs niet meer gebruikt worden, ja, die woorden werden zelfs verboden. De neocommunisten mochten dus alles doen en alles zeggen, maar wie daartegen inging vloog voor het gerecht als ‘racist’. Vraag is: was België nog een democratisch land of niet soms? Drie van de gevaarlijkste Europese steden ontstonden in België door al deze dwaze beslissingen van Groen en de andere neocommunisten: Brussel, Luik en Charleroi, dus de hoofdstad van België en twee steden in Wallonië.				Tijdens de oorlog tussen Oekraïne en Rusland kon Nederland in september 2025 zelfs geen vluchtende immigranten meer uit Oekraïne opnemen omdat er al te veel immigranten van buiten Europa werden opgenomen.				In een kalme, vreedzame Vlaamse gemeente stimuleerde de EU met subsidies België tot het binnenlaten en huisvesten van een doorgedreven percentage immigranten. Eigenvolk mocht voor het totaal hiervoor nieuw te bouwen appartementencomplex niet in aanmerking komen. Het werd dus volledig ingenomen door moslims. Kort nadat ze er waren ingetrokken, ontdekte men dat een hoop van hen – volgens informatie kwam die uit Afghanistan – een grote hoeveelheid drugs aan het kweken was. Bij de inval waren in de kelder zelfs veel kinderen van hen drugs aan het sorteren. De politie kon gelukkig op het onverwachts die inval plegen, maar de media hielden deze zaak stil… Doordat de sukkelaars van het eigenvolk tijdens de jarenlange immigratiestroom nauwelijks of niet werden geholpen door het OCMW – het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn, dat nochtans opgericht was om hen te helpen een menswaardig leven te bezorgen – moesten ze maar verder leven als thuis- en daklozen. Nog schrijnender verging het die sukkelaars met huisdieren: het OCMW gebood hen om hun oogappel weg te doen en alzo de enige lieveling, die ze in hun leven nog hadden, te verliezen. Een wrede eis voor senioren en hun dier.
				Immigranten die een firma of winkel mochten beginnen of al hadden, aanvaardden enkel vreemden als werknemers… en er volgde nooit een rechtspraak…
				Terwijl eigenvolk vlug als racistisch werd aanzien, vernam henry uit betrouwbare bronnen hoe moslims ganse straten innamen en als hún moslimgronden beschouwden waarin het Vlaams eigenvolk niet meer mocht komen. Zelfs parkwachters durfden op hun terrein niet meer zonder politie binnengaan.