|
- 714 - |
|||||
|
Want eindelijk waren twee echt betrouwbare Vlaamse
partijen – de N-VA en het VB – in België de grootste politieke partijen
geworden. En bovendien was op 3 februari 2025 Bart De Wever – het zeer
intelligent boegbeeld van de N-VA – de Premier van België geworden. Vlamingen
zagen nu de aanloop om zich los te maken van Wallonië. Dat ontlokte bij
henry, toen hij dit doek ‘Licht in de Duisternis’ voltooide, de uitroep: “In
dit schilderij schep ik het licht!” Veel Vlamingen spraken nu de hoop uit dat
ze zonder Wallonië het financieel beter gingen krijgen. Een hoognodige hoop
voor het Vlaamse volk dat op dat moment zich samen met de andere Europese
landen omringd zag van oorlogvoerende landen.
Op dat moment was immers op onze aardbol 1 op de 3 landen
in oorlog. Ho, ho, één op drie?! Ja, en als de Vlamingen bovendien weten dat
door de geschiedenis heen Europa bijna in elke eeuw vanuit het oosten werd
aangevallen en toen telkens effectief voor een groot deel jarenlang
overmeesterd werd – en dat daarbij de Europeanen werden verkracht en
gemarteld en vermoord – dan is het onbegrijpelijk dat er nog steeds Vlamingen
waren die in België bleven stemmen op de communisten en de neocommunisten, of
met andere woorden op de PvdA en de Groenen en de Socialisten. Het is dan ook
begrijpelijk dat henry in Brussel zo’n slordige veertig jaar vroeger uit een
rechtvaardigheidsgevoel pleitte voor de afschaffing van de militaire dienst,
maar hierbij gelijktijdig aandrong op de aanwerving van een evenwaardig
aantal beroepsmilitairen. De politiekers van die tijd gingen uiteindelijk
akkoord met zijn eerste idee, maar negeerden zijn tweede. En… had hij gelijk
of had hij gelijk? Want, kijk nu, veertig jaar later, ging voor Vlaanderen
een grote oorlogsdreiging uit van het communistisch Rusland. Daar werd
Poetin, een KGB-agent die zonder werk was gevallen en dan maar in de politiek
was gesukkeld, sinds 31 december 1999 door de alcoholist-president Jeltsin
als z’n opvolger op de Russische troon gezet. Maar
zoiets vond Poetin niet genoeg. Een kwestie van aandacht natuurlijk. Dus
wilde hij bovendien ook een uitblinker worden in de geschiedenisboeken. En dat kan, dacht de arrogante, doortrapte Poetin, door
Europa aan te vallen. Laat ik beginnen met het schiereiland de Krim te
annexeren, redeneerde hij. En dat deed hij dus. Op 18 maart 2014 was het al
zover. En 8 jaar later werd het tijd om Oekraïne aan te vallen. Dat gebeurde
op 24 februari 2022. Eerst de Krim, dan Oekraïne en daarna de rest van
Europa, dacht hij. Het klusje in Oekraïne zou wel op drie dagen opgeknapt
zijn, dacht hij, want dat ‘landje’ was nog geen lid van de Europese Unie en
kon dus niet rekenen op de wederzijdse verdediging die onder de EU-leden
bestond. Maar president Zelensky en zijn Oekraïners dachten daar anders over.
Zij wisten al van vroeger hoe doodeng en gevaarlijk het leven onder het
communisme was. Ze bleven zich nu liever verdedigen tot de dood dan zich aan
Poetin over te geven. Poetins ‘speciale militaire operatie van drie dagen’
duurde daardoor enkele jaren en evolueerde hierbij naar een nieuw soort
oorlog: eentje met drones. Oekraïne werd er zelfs specialist in. Poetin
verzamelde dan maar zijn oligarchen om veel geld van hen te vragen – lees: te
eisen – om de oorlog verder te kunnen zetten… en als er eentje
tegenspartelde… dan mocht die het gaan uitleggen in het paradijs aan
Sint-Pieter. Werd hij dan werkelijk vermoord? Awel ja, zo gaat dat immers in
het communisme, hé. Intussen drukte president Trump van Amerika de Europese
landen – jarenlang geleid door de neocommunisten – met hun neus op de feiten:
dat ze hun legers hadden verwaarloosd en dat hij voor hun veiligheid niet
ging blijven betalen. Het partnerschap tussen de EU en de NAVO werd duidelijker.
Trumps leuze was: America First. Wat voor een Amerikaanse president uiteraard
normaal was. Daarenboven had Europa dankzij en alleen dankzij de tussenkomst
van Amerika al twee wereldoorlogen gewonnen. En nadien had Amerika
voortdurend meer dan gelijk wie enorm veel geld gestopt in de NAVO, terwijl
de Europese landen er alleen maar van hadden geprofiteerd. Zij hadden wel
vele jaren veel belastinggeld gestopt in allerlei nutteloze neocommunistische
verenigingetjes om ze in leven te houden. In Vlaanderen alleen al werd
jaarlijks 20 miljard aan subsidies in zulke overbodige clubjes gestoken.
Kwestie om te kunnen genieten van hun stemgedrag tijdens de volgende
verkiezingen natuurlijk. |
Bart De Wever Premier N-VA boegbeeld |
||||
|
|
