- 715 -

 

 

 

Dat zou dus moeten veranderen. President Trump had gelijk. Echter, door als een zakenman te redeneren in een politieke wereld verraste hij voortdurend vriend en vijand. Door zijn bokkensprongen werden vrienden soms vijanden en vijanden soms vrienden. Maar één zaak was zeker: het ging vooruit. Hij beschermde zijn land door in korte tijd de immigratie aan te pakken, de drugsbootjes te kelderen en de nucleaire dreiging van het gevaarlijk moslimland Iran van zich af te wenden. En weeral keurden de neocommunisten in Europa zijn acties af.

 

Theo Francken

Minister van Defensie

N-VA

 

 

 

Gelukkig profileerde Vlaanderen zich in die tijd met deugdelijke

N-VA-kopstukken: die hadden de leiding vanaf 30 september 2024 in de Vlaamse Regering en vanaf 3 februari 2025 in de Belgische Regering. Eén van hen was de doortastende Minister van Landsverdediging Theo Francken, die in tegenstelling tot zijn kortzichtige en geschiedonkundige en dus uitermate domme voorgangers meteen maatregelen begon te treffen om het Belgisch leger te versterken om Vlaanderen en ook Wallonië tegen het Russisch gevaar te beschermen. “Eindelijk”, dacht henry die als militaire commandant 34 jaar voordien zijn leger had verlaten toen het nog zestigduizend militairen sterk was, maar waarvan hij nu, 34 jaar later, wist dat het amper nog drieëntwintigduizend militairen telde. Ter vergelijking: tegenover 1 militair in Defensie stonden er 12 leraren in het Onderwijs.

 

 

Maar ook nu poogden de Belgische neocommunisten en communisten minister Theo Francken te dwarsbomen. Waren dit dan vriendjes van Poetin? Of de ‘Vijfde Colonne’? Daar geleek het toch op. Het werd immers een identieke toestand van diegene waarin ook de Tweede Wereldoorlog was gestart en waarin henry was gedropt: een verzwakt leger en een Vijfde Colonne. En de geschiedenis had ons geleerd waartoe zoiets leidde. “Een verdedigingsleger van een land,” zo beaamde henry, “is net zoals de voordeur van een huis: vervang die door een gordijn en alle misdadigers zullen binnendringen. En,” gniffelde hij, “wees ervan overtuigd dat uw verzekering in het geval van zo’n gordijn net zoals Trump ook niet zal tussenkomen. Ieder moet zijn verantwoordelijkheden kennen en nemen.” Naast dit extern gevaar ontwaarden de Vlamingen ook gevaren die van binnenuit waren ontstaan.

 

gevaren van binnenuit

 

henryEC had het er al over gehad in zijn schilderij ‘Oorlog en Vrede’ – te zien in onderhavig boek ‘Express-O’ op bladzijde 431 – met deze toelichting: “Zowel in de oorlog als in de vrede worden er slachtoffers gemaakt.” En hoewel zijn laatste penseelstreek op dit doek dateerde van dertig jaar geleden, was het een schot pardoes in de roos. Immers, het aantal slachtoffers van criminele feiten nam enorm toe en wel parallel met het aantal immigranten dat in Vlaanderen binnenstroomde. Dat kon geen toeval zijn. Nog nooit hadden de Vlamingen en zeker henry niet in gans zijn lang leven een dergelijke drieste criminaliteit in het land gekend. Mensen werden overdag gewoonweg in de openlucht vermoord. Met een mes, met een vuurwapen, met een auto. IS had opgeroepen om met een auto op grote mensenmassa’s in te rijden.