|
- 723 - |
|||||
|
De moederliefde van Timi tegenover het duivelspact van de Groenen.
Toen kwamen de Groenen met hun wolven. Men wist allang dat wolven overal kunnen binnendringen als
ze honger hebben, niets houdt hen tegen, om het even welke omheining niet.
Die roofdieren geraken erover, eronder, eromheen of zelfs erdoorheen, het
lukt hen altijd. De Groenen trachtten dit te weerleggen met leugens en
drogredenen via hun natuurverenigingen. Een walgelijke houding om te
zegevieren was dat ze de zwaar getroffen eigenaars van de op hun weiden
gruwelijk kapot gebeten, schrikverwekkend open gescheurde lievelingsdieren
bovendien nog trachtten op te zadelen met een enorm schuldgevoel, als zouden
zijzelf in fout zijn geweest door hun dieren onvoldoende tegen de wolf te
hebben beschermd. Schandalig, onbeschoft, onmenselijk, zo kan deze houding
van de Groenen worden bestempeld. De rollen van dader en slachtoffer draaiden
ze om, iets wat narcisten steeds doen. Het volledig omdraaien van de rollen
waarin de dader de schuld van het gebeuren bij het slachtoffer legt, waardoor
de waarheid op de kop wordt gezet, noemt men in de psychologie
‘schuldverschuiving’ ofte in het Engels: ‘blame shifting’. Schijnheiliger nog
was in dit geval, dat de Groenen aan alle Belgen de website gaven van een
“Team dat technisch advies en plaatsing van een omheining tegen wolven met
gratis hulp van vrijwilligers leverde”. henryEC nam meteen de proef op de som
en nam tweemaal contact met dit Team. Gevolg: telkenmale weigerde die om hem
te helpen. Kortom: het was duidelijk dat de Groenen de wolven aan het
inzetten waren om weidegronden te kunnen afpakken. In augustus 2025 nam de televisie VTM de proef op de som en
stelde de pertinente vraag aan het publiek met amper een paar minuten later al volgend antwoord van
10.013 mensen: Ging de politiek van België – zelfs onder druk van de EU –
het dan nog zover laten komen dat een duivelspact boven een moederliefde werd verkozen? |
t |
||||
|
|
|
|
